بهش مي گم اگه ميخواي باهاش بري بيرون دروغ نگو، پنهون كاري نكن...ديگه همه عادت كردن به اين كارات. لبخند گشاد مياد رو لبش و باز اون چال گونه ي لامصب نمايان ميشه....فهميدم خوشحاله، برا همين ديگه حرفي نزدم.

نميدونم منم شريك جرم محسوب ميشم يا نه، ولي هر چي هست، مي ارزه به اين لبخند....