امسالم تموم شد.

امروز از بچه ها پرسیدم اگه بخوان خودشونو تو سه کلمه توصیف کنن چی میگن؟ هر کی سه تارو گفت...نوبت به خودم که رسید اینجوری بودم که نمیدونم...ولی خب تهش ساده مهربون و قوی رو انتخاب کردم.احساس کردم واقعا خلاصه شدم تو این سه کلمه. امسال ولی سالی بود که قوی بودم...خیلی قوی...سالی بود که از نظر روحی روانی واقعا لِوِل آپ کردم. سال خودشناسیم بود عملا...تازه فهمیدم چی میخوام از خودم از زندگیم از کسی که باش تو رابطه بخوام برم . ارزش خودمو فهمیدم و دیگه نمیخوام بهم آسیبی برسه...فهمیدم چی ناراحتم میکنه و چجوری کنار بیام با ناراحتیام...امسال از نظر عقلی خیلی بزرگتر شدم...گرچه از بچگی سر شرایط زندگی همیشه از هم سن و سالام خیلی بیشتر میفهمیدم و درکم بیشتر بود. کلا سختی های زندگی باعث میشن دیدت به همه چی عوض شه...باعث میشن کودک درونت ناخوداگاه بشه یه آدم بزرگ...

I wanna thank myself...

چون خیلی جاها میتونستم مسیر اشتباهو انتخاب کنم ولی نکردم.

چون نصف بیشتر to do list رو رفتم.

چون همه ی تلاشمو کردم.

چون امیدمو هیچوقت از دست ندادم.

چون آدمای تاکسیکو راحت انداحتم بیرون از زندگیم.

چون با چنگ و دندون آدمای خوب زندگیمو نگه داشتم.

چون احساساتمو مَنِیج کردم.

چون دیگه خودمو به درست ترین شکل ممکن دوست دارم.

چون ارزش خودمو فهمیدم.

در کل، ممنون ریرا ..... و بدون سال 2024 قراره یکی از بهترین سالهای زندگیت باشه.

Fighting!